Zihnimde ki Yürüyüşüm

zihnimin derinlerinde

uçsuz bucaksız bir kırda

yürüyorum

sessiz ve sakin adımlarla

papatyalar

gelincikler

arasında

insanlar görüyorum

ellerini sallıyorlar bana

gel diyorlar

gel benim yanıma

çeşit çeşit kapılar var

arkalarında

korkuyorum

biliyorum

gidersem yanlarına

çekecekler beni

kendi

kapılarının karanlığına

.../...

istemiyorum

ben

kendi kapımı

arıyorum

.../...

ak bir güvercin beliriyor

başımın üstünde

uçuyor ileriye

yönümü gösterircesine

düşüyorum peşine

koyu bir sisin ötesinde

seni görüyorum

bekliyorsun

kapımın önünde

.../...

buldum diyorum

08.08.2010

İzmir