Zikir
lacivert ve soğuk her şey ;
derin bir yoksunluk çekiyorum üzerime
hükmediyorum mevsimin her haline
kızgın bir tas koyuyorlar önüme şerbet içiyorum
şarap niyetine şarkılar söylüyorum gün solunca ve yorganlar dökülünce ortaya
kızıl işlemeli pamuklar sarıyor doğum ertesi çıplaklığımı
sevgili niyetine öpüyorum kanaviçeleri
iğne oyaları batıyor dudaklarıma
sobadan alınınca son köz ahşap kürekle mangalın göbeğine
mayıs bitiyor şubat geliyor
ziyan sebil oluyor aradaki iklimler
tanımıyor yeni yetme bebeleri
ne begonyalar ne sarmaşıklar
biz bakıyoruz gıyabında papatya fallarına
tuvalden yansıyan
gölgeleri koparıp gözlerim aşk adına
seviyor mu
sevmiyor düşüyor gecenin payına
birde derince uyku
hani ne gam rüyalar olsa
ya da masallar
gecenin şavkını yakacak biliyorum
bitse bu karanlığın zikri
sussa erbaneler
ve ilahiler
lacivert ve soğuk her şey ;
derin bir yoksunluk çekiyorum üzerime
hükmediyorum mevsimin şu ayaz haline