Zıkkım

Gelmen gerekirdi yine o gün

Hastalık arttığında vücudumda bütün

Sardı beynimin her tarafını

Kıvrıldı içimin en can alıcı noktasında bıraktı zıkkımını

Gelmeyince senden ne bir haber ne de söz

Oldum bende esiri içimdeki haşaratın

Yedi bitirdi mekânımın her köşesini

Düşünmezdim böyle yanıp gerisini

Doldum, taştım seller gibi yollar aştım

Aştım aşmaya ama o haşarata sataştım

Ve bir gün işte o an

Geldiğini anlamıştım sonumun perişan

Allahtan ümit kesmeyerek yalvardığım zaman

Bitmez dedim bitiremez beni o hayvan

Sıktım yumruklarımı direndim ona

Zihnimde dökülen nağmelerle yürüdüm yoluna

Bir çiçek bahçesindeydim sanki

Geleceğini görür gibi oldum bir an

Gözümün önünden geçiverdi koca, tozlu bir saman

O an anladım boş hayallere daldığımı

Bıraktım elimdeki yakaladığımı

Ve seni bıraktım o halde

Gidiyordun kayınvalde

Ve dedim ki kendime

Ölümlü dünya gel artık kendine