Zitliğa Kitlik Yok

İşte kalem, işte kâğıt/ Ne dilersen, sen onu yaz.

İster topla, ister dağıt/ Bağırma da, avaz avaz.

Muhabbete alışmıştık/ İçimizde yoktu garaz.

Küstük amma, barışmıştık/ Yine senden çıktı maraz.

Ölçüp, biçip, tartıyorsun/ Sence nedir bilmem ki baz?

Eksilmiyor, artıyorsun/ Keşke adil olsan biraz.

Birden bire havalandın/ Naza çektin, hem de ne naz.

Keleklerle oyalandın/ Kavunlara yok mu? Niyaz.

Hayal edip, kuruyorsun/ Farklı üslup, değişik tarz.

Yürekleri buruyorsun/ Bazen nötrsün, bazen de faz.

Ağustosun sıcağında/ Buz kestirdin ayaz ayaz.

Zemherinin kucağında/ Yanıyorsun alaz alaz.

Giriyorsun renkten renge/ Ne siyahsın, ne de beyaz.

Sorsam hani, nerde denge?/ Art ardına gelir cevaz.

Bana aksi diyorsun da/ Benden mi ki? Her itiraz.

Sen ayvayı yiyorsun da/ Diyorsun ki, yok; bu kiraz.

Akıllısın, zekisinde/ Çok hırslısın, çokta kurnaz.

Gurur, kibir nefisinde/ Hem yaramaz, hem de haylaz.

Birikimli, bilgilisin/ Öğüt verdin, ettin vaaz.

Şan şöhretle ilgilisin/ Birincilik bile, çok az.

Bence boştur seğirttiğin/ Benzin bitti, gelir mi gaz?

Her geçen gün erittiğin/ Dostluk öldü, bir mezar kaz.

Güçlü hırsın, cılız sezgin/ Arifliği us aramaz.

Dizelerden gelen ezgin/ Hakikate hiç yaramaz.

Hoyratlardan çok incindi/ Soldu artık gül-şeni raz.

Gönül dostça hep didindi/ Şevk kırıldı, kalmadı haz.

Çekilmez şey, kahrın ağır/ Sazendeye, çalarsın caz?

Can kulağın biraz sağır/ Davul varken, neyine saz?

Ahde vefa gereğinden/ Boynumuza olunca farz.

Yaralının yüreğinden/ Reddetsen de, sana bu arz.

22.05.2009