Zor Sanat

Yaşamak zor sanat

Hele böyle yırtık pabuçla

Gırtlağına kadar ıslanmış

Gökyüzünü seyretmek

Delik maviliklerden zor

Kırık aynalardan bakmak

Eski tomurcuk yüzüne

Sonra ağlamak sessizce için için

Ve anneye sarılmak düşlerinde

En sonunda yutkunmak zor

Yaşamak zor sanat kış günü

Odunsuz sobaya yaslanmak

Şekersiz çay içmek mindersiz köşede

Pencerelerin buğusunu öpmek

Bakıp karlı dağlara

Zalime boyun eğmek ekmek için

Hiç kimseyi sevmek sevgisizlik memleketinde

Dahası

Yürümek zor sanat murdarlar sokağında

Ve ölmek zor kimse duymadan