Zuhal

Kaçma üşürüm çocuk, ben güneşim sen Zuhal

Güneş üşür mü deme, sıcaklığı sendedir

Yudum yudum içerken her gece aşkı hilal

Yıldızların gözyaşı gökte değil bendedir

Siyah beyaz kareye çivilenip kederde

Mazinin tünelini arıyorum kaderde

Saçım başım dağınık, deme bana bu ne hal

Kaçma üşürüm çocuk, ben güneşim sen Zuhal

Bakma yanarım çocuk, ateş gibi gözlerin

Kıvılcım büyüdükçe püskürür kızgın lâvlar

İçimde derin yara sevgi içen sözlerin

Ne yazık ki çürüdü tutunduğumuz savlar

Hüzün sağanağında saçın başın tarumar

Menfaate oynanan hayatın sanki kumar

Yüreğimde bir uhde mazindeki közlerin

Bakma yanarım çocuk, ateş gibi gözlerin

Gülme ağlarım çocuk öyle bir gülüş ki bu

Zeytin gözlerin neden bu kadar şeffaf bakar

Her gece mahşerime öyle bir geliş ki bu

Kutsal nehirler bile an'ın aksine akar

Sağımda hayallerin solumdaysa hüzünler

Ne zaman açar çiçek, biter sahte hazanlar

Bak! Süzülüyor gökte yoksa umutlar mı şu

Gülme ağlarım çocuk öyle bir gülüş ki bu

Susma ölürüm çocuk boğar beni sükûtun

Dilekler büyüdükçe taşarsın seller gibi

Parıldamıyor artık gözlerinde yakutun

Aynadaki aksine bakarsın eller gibi

Çünkü bu yol uçurum, itiyor hayat seni

Elimi uzattıkça çekiyor ölüm beni

Lâl dilini çöz artık, ömrün beline tutun

Susma ölürüm çocuk boğar beni sükûtun