Züleyha

Bu okyanusun dalgası değildi belli,

Topyekûn kalkıp inişi gibi.

İçimde kasvetin derin debisi,

Sende de böyle miydi, Züleyha?

Gönül hicran doldu, bağı haraba,

Gözün kuytusunda kurma şaraba.

Yorulup düşsen de dökmemek var ya,

Sende mi böyle içtin, Züleyha?

Zar mı sevda, içimde nefes alamıyorum,

Duvarda bir gün daha karalıyorum.

Olmuyor ya, dolmuyor ya, taşmıyorum,

Nasıl yaşadın, söyle, Züleyha?

İçinde harlanan kor ateş nara,

Yakmadık pireyle yorgan koyar ya.

Kıyıp gönlündeki koca çınara,

Sende böyle piştin, sen de Züleyha?

Ne zaman geçti, ne saatler, sorma,

Dört duvar matemi koca cihana.

Yusuf zindanından binbir beter ya,

Sende zincirliydin böyle, Züleyha?

Ansızın kâinata bölüp uykunu,

Ne tahtını bırakır ne de yurdunu.

Bir rüya içinde kaybedip yolu,

Sende mi böyle yittin, Züleyha?

Bu duvarlar, tavanlar deli bir derya,

Balıksız denizde yunus olmak var ya.

Musa’nın asası kayıpçasına,

Sende mi böyle battın, Züleyha?

Nizamı ne mümkün, darmadumana,

Arif tarifin arar böyle tufana.

Âlem kâtip olsa zarar ziyana,

Sende mi böyle bittin, Züleyha?