Zümrüdüanka

Sineme saplanan,

Aşk hançerinin ,

Yarası işliyor,

Derin derin...

Beni gören kaçıyor:

Ya meczubum ,

Ya Mecnun.

Beni bu halde bırakan,

Sensin YÂR sen !

Kuşanmışım yollarda,

Sevdamın intizarını .

Tükenmedi hiç bir vakit,

İçimdeki aşkın ihtirası.

Çok değişti her şey

Sen gittin gideli.

Yıldızlar sustu,

Rüzgar esmez ,

Güneş gülümsemez ,

Oldu

Gece karanlığı misali.

Ölüler bağırışıyor ,

Şimdi kabirlerden.

Çektiğim şu ıstırabın ,

Bitmesini diliyorlar ,

Kara kaderden.

Gülüşün yeter bana

Derman istemem.

Saçların yeter bana

Gülistan istemem. .

Evrenin ihtiva ettiği,

Bunca güzellik arasında,

Ben olmayan güzelliği ,

Aradım hep :

Seni aradım YÂR.

Bir kar tanesi ile

Okyanus dondurmak ,

Kadar ,

Yağan yağmuru ,

Ateşle söndürmek,

Kadar,

İnandırıcıydı umutlarım.

Şimdi bekliyorum seni

Bulutların üstünde.

Toplama saçlarını,

Bırak ,

Esen meltem dalgalandırsın onları.

Ağlama sakın ,

Sönmesin yüzündeki

Mehtap!

Güneş batıyor artık,

Bir daha doğmamak üzere.

Zifiri karanlık kaplıyor her yeri,

Sömürürcesine .

Dönersen şayet bir gün,

Doğar mı dağların arkasından,

Güneş.

Dönersen şayet bir gün,

Doğar mı küllerinden yine ,

Zümrüdüanka...