Ağaca dayanma kurur, insana dayanma ölür

“Ağaca dayanma kurur, insana dayanma ölür” atasözü; bir iş görürken başkasının desteğine bel bağlamanın boşa çıkabileceğini, kişinin kendi gücüne dayanması gerektiğini anlatır.

Söz iki uyarıdan oluşur:

• Ağaca dayanma kurur: Dayandığın ağaç bir gün kuruyabilir; dayanak sanılan şey kalıcı değildir.
• İnsana dayanma ölür: Güvendiğin kişi de bir gün yanında olmayabilir.

Kısacası kimseye bel bağlamadan kendi gücüne güvenmeyi öğütler.

“İşini annenle babana bırakma, kendi ayaklarının üstünde dur; ağaca dayanma kurur, insana dayanma ölür.”