Ateş düştüğü yeri yakar

“Ateş düştüğü yeri yakar” atasözü; bir derde uğrayanın çektiği acıyı başkalarının ne bütünüyle kavrayabileceğini ne de onunla aynı derecede hissedebileceğini anlatır.

• Acıyı çeken bilir: Ateş yalnız düştüğü yeri yakar; çevredekiler üzülse de acının asıl yükünü onu yaşayan kişi taşır.

Kısacası acıyı en çok onu yaşayanın duyduğunu anlatır.

“Cenazeden sonra herkes evine döndü, annesi yapayalnız kaldı; ateş düştüğü yeri yakar.”