Bâde

Bâde, şarap anlamına gelen ve tasavvufi şiirde ilahi aşkın verdiği coşkuyu simgeleyen sözcüktür.

• Divan şiirinde: Kadeh, sâki, meyhane ve meclis gibi öğelerle birlikte anılan sık bir imgedir.
• Tasavvufta: İçen kişiyi kendinden geçiren şarap, Allah aşkıyla dolan gönlün sarhoşluğuna benzetilir.
• Halk edebiyatında: Âşıklık yeteneğinin rüyada bir pirin elinden bade içilerek kazanıldığına inanılır.

Farsça bâde (şarap) sözcüğünden.

• Mey: Divan şiirinde şarabı anlatan, bâdeyle aynı anlamdaki öbür sözcük.
• Saki: Meclislerde bâde sunan kişi.
• Sakiname: Sâkiye hitapla açılan, meyi ve meclisi konu edinen manzume.
• Âşık: Halk şiirinde ustalığını bade içerek kazandığına inanılan saz şairi.