Çağrışım

Çağrışım, zihne gelen bir sözcüğün, imgenin ya da düşüncenin, kendisiyle bağlantılı başka sözcük ve imgeleri de kendiliğinden uyandırmasıdır.

• Benzerlik yoluyla: Birbirine benzeyen şeyler birlikte akla gelir; kar, pamuğu hatırlatır.
• Bitişiklik yoluyla: Aynı yerde ya da aynı anda yaşanmış şeyler birbirini çağırır; bir koku, çocukluğun geçtiği evi akla getirir.
• Karşıtlık yoluyla: Zıt şeyler de birbirini anımsatır; gece, gündüzü düşündürür.
• Şiirde: Şair, sözcüklerin uyandırdığı çağrışımlardan yararlanarak az sözle geniş bir duygu ve imge alanı kurar.
• Eski adı: Psikoloji ve felsefe metinlerinde tedai diye de geçer.

Türkçe çağrışmak fiilinden türetilmiştir.

• Çağrışımsal alan: Bir sözcüğün akla getirdiği sözcük ve kavramların tümü.
• İmge: Şiirde bir duygu ya da düşünceyi somutlaştıran zihinsel görüntü; çoğu zaman çağrışımlarla kurulur.