Hâyîde

Hâyîde, sık kullanıla kullanıla tazeliğini yitirmiş, okura yeni hiçbir şey söylemeyen söz ya da hayaldir.

• Divan şiirinde: Eski şiir eleştirisinde herkesin kullandığı hayallere yaslanmak, şairin buluş gücünün zayıflığına yorulur.

Farsça hâyîde (çiğnenmiş) sözcüğünden.

• Basmakalıp: Yazarın kendi sözünü bulmak yerine hazır kalıba başvurmasından doğan anlatım.
• Klişe: Yıpranmış, herkesin ağzında dolaşan hazır ifade; hâyîdenin bugünkü karşılığına yakın.
• İhtira: Şairin kendi buluşu olan yeni söyleyiş; hâyîdenin karşıt ucu.