Lehçe

Lehçe, ortak bir atadan gelen dil kollarından, ötekilerle arasındaki ses, ek ve sözcük farkları zamanla derinleşmiş olan her biridir.

• Türk dilinde: Türkolojide yaygın bir ayrıma göre Çuvaşça ve Yakutça gibi erken ayrılmış kollar lehçe, Azerbaycan ve Türkmen Türkçesi gibi yakın kollar şive sayılır.
• Farklı kullanım: Kimi sınıflandırmalar ise Kazakça, Özbekçe gibi yazı dillerini de lehçe diye adlandırır.
• Öbür anlamları: Sözcük bir kimsenin konuşma biçimini de anlatır; Polonyalıların diline verilen Lehçe adı ise Leh sözcüğünden gelen ayrı bir sözcüktür.

Arapça lehce (dil, söyleyiş) sözcüğünden.

• Şive: Lehçeden daha yakın, söyleyiş ve küçük biçim farklarıyla ayrılan dil kolu.
• Ağız: Bir yörede konuşulan, yazıya geçmemiş söyleyiş; lehçe ve şiveden sonra gelen en küçük birim.