Gül-î Rânâ

Düşlerimin düşünde nigehban mısın ey yâr?

Muteber hiçliğini göğüs kafesime sar

Yüreğim dergâhında alevlenir iken har

Şükredip de en nûr-a karanlıkta bilendim

El açıp dualarla seni Hak’dan dilendim

Hakikatin resmidir aynalarda gördüğüm

Tebessümün ilaçtır yaralara sürdüğüm

Sevda yumağın sanki çözülmez bir kördüğüm

Şükredip de en nûr-a karanlıkta bilendim

El açıp dualarla seni Hak’dan dilendim

Ey hüzün mabedimde sızlayan Gül-î Rânâ!

Hasret surlarımdaki avazlarım hep sana

Maveradan süzülüp katre oldun bu cana

Şükredip de en nûr-a karanlıkta bilendim

El açıp dualarla seni Hak’dan dilendim

Şahit olsun kalemim aşk ile yanışıma

Sevdanı azık ettim ekmeğime aşıma

Tan vakti dualarda adını anışıma

Şükredip de en nûr-a karanlıkta bilendim

El açıp dualarla seni Hak’dan dilendim

Kandillerin ışığı kalbe anahtar olan

Kalp gözüyle süzülüp bakışlarıyla dolan

Söylesene azizim!Gözlerin de mi yalan?

Şükredip de en nûr-a karanlıkta bilendim

El açıp dualarla seni Hak’dan dilendim

Aşkın Elif haliydi şu ruhuma dokunan

Adını mühürleyip hüznüm ile okunan

Gönülden yakarıp da dalıma konduğun an

Şükredip de en nûr-a karanlıkta bilendim

El açıp dualarla seni Hak’dan dilendim

//////////////

“Sevdadan kurşun yemiş o yaralı kuş bendim..

Unutma kör bıçağa vav olan hamuş bendim”..

Elif USTA

@1elif.miktari.siir___