Nasılsa Kış Vurur Aşk

___Ve...
Göğe kesif bir duman yükselir kardelen dudağından...___




Büsbütün sevdalı lal dili ,
Sırtı güneşe pek aldanıyor zamana
Zil çalar güneşin doğumuna
İnce beyaz elleri...




Lisanında değişmeyen düş suskusu
Bezmi elesten kalma...
Telaşla açılır sarı sevda burcuna
Yaprakları güne eş
Hürriyet bildiği bakışı Belkıs'ın tahtına ram
Gülüşünü asar güneşin soğuğuna
Düşleri çitli ünzile gibi...




Güneş doluyordu gözbebeğine
Yüreğine alevler
Sırlarını vermeden boyun eğecek yazgısına
Biliyordu geceye yolu düşmeyecek
Biliyordu hilalden yay değmeyecek ruhuna...




Kirpiğinin ucunda sarı yanık sevdası
Yavaş akan yılın nihai dönencesi
Müjdesini sürmeden sevda sarısı
Doğuş sarsılır soğuk sert hürriyet sırası
Yaprakta güneş yanıkları
Karlara teslim asiliğine umut figanlı
Sönmeden adımları düşüncelerin- kar halini bilmezki-
Ölüm mızrağını sallıyor sarı sıcak
Her defasında yürek koyuyordu
Nefes almadan, bir damla erimeden buzulu
Soluk benzi
Solgun zeminde
Ölüme sözlü dünü...




Günlerden güneş biliyordu
Renklerden tütün sarı
Dirlik düzen içinde esareti
Selamına ölüm duruyordu gözlerinin güldüğü
Eksik yaşasa da
Hamd ediyor kardelen kristal üstü...
Uykusu yıllanmış susku...




Şimdi tomurcuğun sesi kulaklarımda
Keseye zarar doğuşlara
Sıkıştırır özlemi...




Bak kardelen! güneş geçti menzilden
Birazdan kanatlanacak minervanın baykuşu
Çelimsiz ağıtlar seğirecek ardından...



Hadi kardelen parlat yaralı özlerini
Sol duvara çivile umutları
Tenasüh etsin bir başka kışa
Kur düşleri güneşe inat
Nasılsa her şeyin bir bedeli var
Nasılsa kış vurur aşk
Gözlerine ayaz yak...



Ah kardelen!!
Melül bakan büyüne hüzünlenmez tenindeki yanıklar
Sen intihar çiçeği!
Bin yıllık isyanının malulü
Hercai'ye aldırma...
Biriktir düşleri bir başka ayaza
Nasılsa kış vurur aşk
Zamansa tik tak ...
Kadim yalnızlığına düşmesin ilkyaz....