Oğlun Büyüdü Anne
Koskocaman adam oldum da ANNE
Bana her zaman şefkatle bakan o gözlerinde
Senin için
Hala yeni açan bir tomurcuğum
Hala minik elli, ufacık bir çocuğum
Anlattığın masalları hiç unutmadım ANNE
Yıllar su gibi akıp gitti de avuçlarımdan..
Kavgalarımın her geçen çoğaldığı
Şu güzelim yaşanılası dünyada
Seni aklımdan hiç çıkarmadım
Seni düşünmeden hiç bir gece
Gözlerimi uyutmadım ANNE
Sen yanımda olduğun kadar
Her şey yolunda gitmiyor artık.
İyilikler, yardımlar sözde kaldı.
Yapanlar da
Bağıra çağıra söyler oldu.
Yarınlara
Korkusuz, kuşkusuz bakıyorum derken..
Bulaşıcı hastalıklar gibi
Şimdi hepsi içime doldu ANNE
Duygusallık, hoşgörü, sevgiler azaldı
Çoğu insanın dini imanı para oldu ANNE
Sen demiştin ya,
Tok açın halini bilmez.
Aç kalma-çalış..
Sakın ele güvenme
Elden gelen öğün olmaz.
Gelse de tam zamanını bulmaz /diye...
Sen demiştin ya..
Cezalar çok zaman garibanlara..
Armağanlar çok zaman kodamanlara /diye...
Değişen bir şey yok ANNE
Eski tas eski hamam,
Yukardakilere sorarsan
Her şey tamam.
Sen her zaman
İnsan, insana her zaman muhtaçtır.
Namerde muhtaç olma, derdin.
Namertler çoğalıyor her geçen gün ANNE
Sen yattığın o toprağın altında bilmezsin
Bilemezsin ANNE
Oğlun büyüdü,
Kocaman adam oldu...
Sen görmedin /göremedin.
Öğrettiğin herşey aklımda ANNE.
Değişmedi sana olan hasretim, özlemim
Ve sana olan hislerim..
Ben yine de
Senin o şefkatle bakan gözlerinde
Bir tomurcuk, bir çocuk kalmak isterim.
dünyadaki en güzel öğreti bir annenin evladına yaptığı ve yapacağı öğretidir sanırım..tamamen koruma duygusuyla ve tamamen gerçek..gerçeklik kendi gerçekliğinden öte dış dünyanın yalın ve çıplak mevcutluğuna dair..ki şair satır satır anlatmış bize inkar edilemez olanları..
" İyilikler, yardımlar sözde kaldı. Yapanlar da Bağıra çağıra söyler oldu. "
işte insanlığın çözülmeye başladığının resmi tam da burasıdır bu üç satır..herşeyin elbise olduğunun resmidir bu..ve bu elbiselerimizin ruhlarımızın kişiliklerimizin önüne geçtiğinin resmidir..bu göstermelik yaşantıların ve davranışların söylemlerin hatta brifing verir gibi ben şöyleyimcilerin sen yanlışsınların etimize elbise gibi yapıştığı şu zamanda UMUTsuzluğun resmidir..
anneye sesleniş çaresizliğin az biraz yenilmişliğin ve hatta mevcut düzeni kabul etmişliğin göstergesi gibidir ki anne sığınılacak en güvenli en sıcak kucaktır..
çocuk kalmak..çocukluğa kaçmak istemek..çocukluğa sığınmak..çok tanıdık bana..
ne söylemeli ki..
takdir etmeli hayatın, insanların, acısını içinde hisseden bu güzel kalemi..
tebriklerim çok..
yazan kaleminiz daim olsun saygılar şair