Sitem

Yürüyorum şehrin ücra köşelerinde, alnımın yazısı yollar karanlık.
Cılız bir mum ışığı sanki yüreğim, mutluluk bana da uğrar mı anlık?
Geleceğim puslu ıslak hissiyatım, bedenimi anlamsızca taşıyorum.
Kaldırım taşlarını döverken yağmur, ben bahtımın karasıyla yoğruluyorum.

Adımlarıma tempo tutuyor yağmur, göz kırpıyor sokak lambaları,
Kederin cenderesinde sıkışıyor ruhum, el ediyor uzaktan mutluluk kırıntıları.
Kaçıncı perde oynayışım drama, rolüme alıştım biliyorum,
Sitemkâr nefes alıp vermelerim, her adımda bahtımı çiğniyorum



Izdıraplara gebe hayatım, ihtişamlı ümitlerim cebimde,
Yosun tutmuş sigaram dudaklarımda, ağlayışım gözümde.
Geride bıraktığım yollar isyankâr, bedenim sabırdan heykel,
Umudun dalları meyveye durdu, bekletme özlediğim sabah, haydi gel.
Yağmur dinmedi...
Yolum bitmedi...