Aforizmalar / Karalamalar - VII

Şimdi yanında olamasam da, yarınındayım...

Yokluğunu izliyorum, Hiçbir kıpırtı yok. Kapımda da, Kalbimde de...

Hayal ederken, Aynı zamanda yaşadıkta hayallerimizi... Yıkılırsa eğer üzülme bu yüzden...

İnsan, yaşadığı sürece kalbinin ne kadar çok kırıldığını mutlu olunca anlıyor. Mutlu olunca; gülemiyor, sevinemiyor kolay kolay...

Zor durumda kaldığında elinden gelen tek şey değil, elinden gelen en iyi şeydir aslında dua etmek...

Ve bir ''nasılsın?'' sorusunun başına ''görüşmeyeli''eklendiğinde beliriyordu özlem...

Aşkınla sarhoş olmak varken, Ayrılığından sarhoş olmayı istemem...

Gözlerin olduğu sürece gökyüzündeki yıldızlara ihtiyacımız yok ki...

Öyle güzel seviyorsun ki çocukları Çocuk olası geliyor insanın...

Ki sen çiçek olsan Ne haddime koparmak... Bana düşen, Oracıkta toprak olmak...

"Git" demeden gitmeyi bildiğine göre, "Gel" demeden gelmeyi de biliyorsundur... Son sözlerim bunlar sevgilim, Umarım gücenmiyorsundur.

Ölüyorum... Öldükten sonra, İşte o zaman dediğin gibi ayrı dünyaların insanları olacağız biz! Elveda dünya, Elveda sevgili...

Kendimi geçtim Yokluğunda, Yaralarımı bile kandıramıyorum... Senin yerine öpemiyorum; geçsin diye Dudaklarımı, dudaklarının yerine koyamıyorum...

Evlilik aşkı öldürmez fakat kaybetme korkusunu sağ bırakmaz...

Bebeğimizi dokuz ay karnında taşıtacağım sana ama dokuz aydan sonra ben de yardım edeceğim taşımana... Merak etme...