Ah Bir Konuşsan

Keşke konussan..

Dilinin ucunda sakladığın merhemi serbest bıraksan geceye...sürsem karanlığı tenime..

Bazen susmak da çare değil konuşmak kadar...inadına susungaçsın sanki bu gece.

Çıt bile çıkartmıyorsun nedense.

Ellerin omzunda, bir yokluğa beraber düşüyor gibi çaresiz bakıyorsun gözlerime...

Düşme, düşmeyelim ne olur bir şey söyle...

Sen bilerek susuyorsun, ben istesem de konuşamıyorum.

İnadına sesim çıkmıyor. Sanki bir lanet yerleşmiş ses tellerime anlatamazsın diyor kimseye...

Bağırıyor içinde çaresizlik.

"Adım aramızda...Adım sadece sende saklı...bu sır senin yükün, sadece sende kalmalı..."

Derin derin kesmiyor tenimi. Uyarmak için yüzeysel ve ince çizikler atıyor bu kez...

ama inan işini biliyor kahpe...

Kanıyor kesikler hiç dinmeyecek gibi. Bitmeyen bir acı yerleşiyor içime. Geçmiyor bu sefer yangısı iyice yerleşiyor gözlerime.

"Bu bir uyarı diyor...

Adım aramızda saklı...

Adım senden başka herkese yasaklı.."

Diyemiyorum sana, görmüyorsun içten içe nasıl deliriyor ellerim, ayaklarım, saçlarım...bir bir acıdan geçiyor her bir hücrem. Çaresizlik yine sesimde, yankılanıyor sessizce.

Nasıl bir çaresizlik bu ah bir bilsen...

Bilemezsin...

Söyleyemem ben...

Çünkü

Adı yasaklı...

Adı sadece benim zihnimde çınlamalı...

Halen ellerin omuzunda, aynı anda derin bir yokluğa beraber düşüyormuş gibi bakıyorsun gözlerime ama bilmiyorsun....

Ben söyleyemiyorum adını...

Adı bende saplı, adı sana yasaklı...

Bu acı benim çaresizliğim, kadim ismi dudaklarımdan çıkmamalı.