Anlamak Gerek 34

34

Köleci sistem gibi belli bir gelişmişlik aşaması içindeki süre durumlar özne olanı nesne gibi nesne olanı da özne gibi göstermenin olanaklarını ortaya koyacaktı. Bu algı içinde özne olan neden, nesne olan sonuç gibi söylenecekti. Başta olan sonda, sonda olan da sanki başta varmış gibi söylenecekti. Üreten ilişki kolektif güç ile birlikte kişileri üreten bir özne yapmıştı.

Böylece kişiler, kendi imajlarını kendi bencil telakkiler içinde okuyacaktı. Okunanı, imajdan yorumlamaya başlayacaktı. Kişisi çıkarını hedef alan kişi, kendi bencilliğini sistemin hedefi yapacaktı. Sistemi çıkarı doğrultusu içinde istendiği gibi eğip, bükecekti.

Artık köleci düzlem içindeki üreten ilişki seviyesi süreci, en basit biçimiyle üretim becerisini kişiler özelinde yapılır bir düzeye getirmişti. Kişiler bu tür düzey içinde düşünmeye başlayacaktı. Ve bu düzey içindeki düşünce ve tasarımlarını da sürecin ana ekseni içine sokacaktı.

Nasıl olsa kolektif süreç kolektif yapı içinde kolektif yeteneği kişi yeteneği üzerine aktarmıştı. Artık kişi birçok durum karşısında kolektifi bir yeteneği kendi yeteneği gibi davranabiliyordu. Enfeksiyon burada neşet edecekti.

Üretim yapılan başlangıç koşulları içinde, üretilenlerin her biri bir totem grup mesleği içinde olan üründü. Bu gelişmelerin içine ittifakın üretim hareketi de katıldı. Artık kişiler, ittifakın kolektif yeteneği, ittifakın kolektif donanımları, ittifakın potansiyeli ve ittifakın depo bilinciyle bezeliydi.

Köleci sistem içindeki ittifakı güç; ittifakı güç ile bezeli olan kişisini veya o kişinin ailesini bağ, bahçe ekip dikme içine; çobanlık yapma eylemi içine soktu.

Kişiler kolektif depo enerji kullanıyordu. Kişiler kolektif süreçli geri bağlanım referansını kullanıyordu. Bu kolektif geri beslenme kaynakları nedenle tek kişi, hayvan besliyordu. Çünkü bir kişiye gerekli olacak tüm üretim becerili donanımları, kolektif yapı ortaya koymuştu. Kişiler keyfi olabilirdi! Kolektif yetenekli kişi, kolektif yeteneği imajdan okuyordu. Kişi eğip büktüğü düşüncesini, kendi bencilliğine dönüştü. Enfeksiyon buydu.

Kolektif özgeciliği benimsemiş görünen kişiler, özgeciliği kendilerine sütre yapmışlardı. Böylece sütre gerisinde bencil art niyetler gizlenmişti. Bencil art niyetler özgeci davranış üzerine kuluçka olmuştu. Art niyetler sureti haktan görünüyorlardı. Kuluçka gizlenmesi yapan düşünce mağrurdu. Özgeci görünümlü art niyetler, özgecilik ekseni içinde kendilerine eylem alanı açtılar.

Kişisi bencillik kolektif süreci erdem olarak benimseyenlerin omuzları üzerine yüklenecekti. Erdemsiz oluş, erdemli tutumlar içine tüneyip yuvalanacaktı. Erdemli tutumlar olmasa, erdemsiz tutumların istismarı da olamayacaktı. Kolektif tutum herkesin erdemli olmasını ön görüyordu.

Oysa köleci sistem kitlesel erdem karşısında kimi kişilerin erdemsizliğini ön görüyordu. Kuluçka olan tuzaklı kişinin tavrı, erdemlilerin üzerineydi Tuzak bilmeyen kişilerin erdemli tutumu; tuzaklı kişilere bol verimli, bol getirisi olan bir sağlama alanına dönüşüyordu.

Erdemsizlerin kendileri erdemli olmadıkları halde herkese erdemi salık verirdiler. Herkese erdemli gibi görünen iki yüzlüydüler. Erdemsizler bu tür tuzakları akıllılık görüyorlardı. Erdemlileri de aptal görmekle içten içe mağrurlandılar. Kendi erdemsizliklerini birçok hile ve söylemlerle, erdem içinde tuttukları kişilerin erdemleri üzerine ilişkilediler. Asalak oluş buydu.

Erdemsizler, kendi tutumlarına; kötüde de bir hayır var. Sizin bilmediğiniz bir hikmet var diyordular. Böylece erdemsizliği bir hak, bir meşruiyet gibi güzel gösterdiler. Güzel gösterilen şey, gösterileni efendi yapan hikmetti. Kişileri de köle kılınan özelleştirmelerdi.

Erdemsiz kişiler kendisine paydaş tanıyan kolektif sisteme karşıydılar. Erdemsizler kendisine ortak tanımayanlardı. Kurnaz kişiler, kişisi sahiplerdi. Erdemsizliği, erdemleri olan sistem içine oturmanın, hilesiydi.

Bu hile yeni imajdı. Şimdiki imajdı. Ama erdemlilerin bilmediği imajdı. Cin işi, şeytan işi diye erdemlilere yasak olan imajdı. Bilinmesi istenmeyen imajdı. Erdemsizler hilelerini hep bilmeme, bilgi sahibi olmama üstüne çalışılacaktı. Sistem içinde bilmemeyi kesikli sürekli hale getirilecekleri bir ortak imajları vardı. Okumuş olanı görünce bunları afakanlar basacaktı.

Erdemliler de kolektif özveriden kaynaklı alışmaya sahiptiler. Alışma kaynaklı körlükten ötürü erdemliler, erdeme aykırı olan erdemsizliği bilmek bile istemiyordular. Erdemsizlik erdemli olanın akıllarına gelse de erdemliler melekti. Melek erdemsizlikleri bilmekten kaçınıyordu.

Bunlar köleci üst yapılı sürecin püf noktasıydı. Kolektif yararın, kolektif aklın hilafına oluşurlar. Bunlar kolektif aklın, kolektif yararın sürüp gitmesi içinde semirip nemalanan imajdan okumalardı. Erdemsizler, bu türden imaj okumaları içinde kolektif yarardan saptılar. Kolektif yarardan sapan imaj düşüncelerini kendilerine tutulacak hidayet yolu kıldılar. Erdemli olanla erdemsiz olanların hidayet yolları farklıydı.

Birinin erdemi, almaktı. Birinin erdemi vermekti. Birinin erdemi kendisine boyun eğilmeyi gerektiriyordu. Böylece erdemlerinden ötürü bunlar saygı duyulanlardı. Diğerinin erdemi tam bir teslimiyet içinde alçak gönüllülükle boyun eğmekti.

Erdemsizler, kendi imajlarının firari düşünmesi içinde oldular. Bu türden firari kurnazlarıyla; erdemsiz düşünceleriyle ve erdemsiz hesaplarıyla özgecil olanları kandırdılar. Kandıran tuzakla mağrurlandılar, kibirlendiler.

Kolektif eksenli, kolektif yararcı, üreten ilişkiye sahip diyalektikti bir inşa; kendi dışındaki nedenlerden ötürü, sosyal bir gelişme içindeydi. Böylece hemcinslerimiz üreten toplumla sosyal faaliyetli bir evrimin içindeydi. Bu tür evrimler neye karşı bir sosyal evrimdi?

Kişilerin doğa içindeki kendi başlarına tekil durum içinde bulunmalarına göre evrimdi. Üreten yapıyla totemi sosyal gruplara göre evrimdi. Sürü yaşamına göre evrimdi. İlk başlardaki uzun süreli totemi sosyal yaşama göre evrimdi.

Üreten yapı süreçlerin sosyal evrimi vermeleri kadar hemcinslerimizin soyutlama gücünün de evrimiydi. Aksi halde hemcinslerdeki soyutlama gücünü veren bu evrimi olmasaydı; hemcins insanlar, El mana anlayışlı köleci sisteme kadar evirilemezlerdi.

Soyutlama gücünü veren evrimsel düşünce çeşitli yollardan geliyordular. Bu yollar deneyden gelen bilgiydi, Gözlemden gelen bilgiydi. Kolektif aktarımlarla gelen bilgiydi. Üreten bilgiydi. İnsanlar bu yolları kendilerine soyutlama kaynağı yaptılar.

Kişiler üretimden gelen soyutlama gücünün evrimi içinde hayli üretim sel düşündüler. Neydi bu düşünme? Kolektif üreten bir yapı içinde kolektif paydaşlı olan yapı içinde kolektif olmayan, paydaşlı ortakları olmayan sürecin zıddı içinde çok türlü bir düşünmeydi.

Olmakta olan kolektif paydaşlı kolektif süreçli davranışların erdemi içinde olan bir tutuma karşı hile içinde olmanın düşünmesiydi. Evrimsel soyutluk içinde olan beyin yansımalı imden, imgelerden yeni imajlar oluşturmanın düşünmesiydi.