Artık yetişir

Her sabah korkarak uyanıyoruz güne, ürkerek dokunuyoruz televizyonun kumandasının tuşlarına. Endişe çoğalıyor göz bebeklerimizde, yinemi bombalar patlayacak? askerim polisim şehitmi düşecek? Cevap sız sorular ve aydınlanmaya uzak bakışlar. Gün soğuk, Fakat ateş düşmüş yüreklere;yanıyoruz... Bizler haykırıyoruz "haklarımız helal olsun" oysa onlar hak etmedikleri ölüme gidiyorlar. Analar ağlıyor, çocuklar öksüz yetim kalıyor. Sevdalısına kavuşamıyor delikanlılar, genç kızlar. niçin diyoruz, nedenleri soruyoruz? yanıtsız kalıyor, suskunlukla da saklanıyor lar. Bir muamma oluyor yaşam, küçük adımlar savuruyoruz boş sokaklar da, kalabalık olurken cenazelerde, kan akıyor gözlerimizden. Artık yetişir diyoruz tüm nefretimizle. Son olsun, patlamasın bombalar, değmesin yüreklere serseri kurşunlar... Zafer Ataygül