Asi Rüzgar Ve Kaya..

Birbirimizi hic anlamiyoruz belki;belkide anliyoruzda anlamaz gözükmek isimize geliyor.O hep sert bir kaya oldu ben ise asi bir rüzgar.Ne ben onu devirebildim, nede o esmeme engel oldu..Cok konusmazdik hep o isterdi ben yapardim.Korku ile karisik bir saygi vardi icimde ona karsi,bazen isyan edip kactim uzaklara.Ama o zamanda onun yoklugunu hissedip döndüm geri,ayni cati altinda yasamak cok zor olsada ondan ayrida kalamiyordum asla..

Hep ters bakar ters konusurdu dedigi dedikti.Bir kere hayir deyince o asla evet olmazdi her zaman hayirdi.Birseyi yapicagim derse mutlaka yapardi eninde onunda olurdu .Evetleri hayirlari keskindi.Ama ben hep acele edince aramizdaki ucurum büyürdü sabir etmeyi bilmiyordum ve üstüne gittikce onu üzüyordum..

Sonra bir uzak ayrilik basladi..Ve asi rüzgar sabirida ögrenmis oldu.Ve aradaki savas bitmis hersey güzel cok güzel olmustu.Ayriligin bitiminde ise hersey dahada iyite gidiyordu..Asi rüzgar dinmis kayada artik sert degildi..Sonra bir deprem oldu hersey dagildi.. ve umutlar yok oldu.

Sonra bir fetret devri basladi konusulmazdi rüzgar öfke ile eserdi kayada ona dik dik karsi dururdu rüzgarmi vazgecicek yoksa kayami devrilcek diye herkes korkuyordu.Gunler böyle anlamsiz ve sorunlu geciyordu sonra bir ses duyuldu kaya yorulmustu.. Asi rüzgar ise duruldu..

Sert kaya benim babamdi asi rüzgar ise ben yani onun oglu.Herkes sürekli catismamizi görsede ben onu cok seviyorum Asi bir cocugum kabul ama onun yoklugunuda asla Tahammulum yok ..Gecen günlerde babam hastalandi ve ilkkez onu kaybetme korkusu yasadim.. ve artik duruldum cunku sabri ögrendim babamdan...