Aşk

sözlerim sessiz.ilk değil bu.nice sessizliklere gömüldü satırlarım.nice sevdaları boyadım.ama hepsi sessizdi.kimse bilmezdi içimdeki aşkı.satırlarıma bir seven gözüyle bakılmadı.sözlerin birbiriyle dansını aradılar.bu yanlıştı.titreyerek,ağlayarak yazdığım sözlere.gülerek yorumlar yapıldı.özledim dedim.uzaklara bakıldı.yanı başında olan sevdiğin kişiyi daha çok özler insan.ona dokunamamak.ona sarılamamak.ona bakamamak.ona seni seviyorum kelimesini adayamamak.ikileme takılırsınız hep.oda seviyormu beni diye.yada sevgimi söleyipde onu kaybetmekten korkarız.ama günü geldiğinde cesaretimizi toplar ve ona en içtenlikle duygularımızı anlatırız veya anlatamayız.kelimelerimiz birbirine sürter.şaşkın gözlerle onun mimiklerini takip ederiz.en zoruda sevdiğini içine gömmektir aslında.saatlerce pencerenden dışarı bakıp o kızı gözlersin.4 5 saniyelik özlemin diner.bugünde iyi dersin.veya bir kaç kez durakda rastladığın kıza aşık olursun.her gün işin olmasada o durağa gider beklersin.aşkın en güzel yanıda bu değilmi.seni süründürmesi.belkide bir çoğunuz biliyorsunuz.belkide bir çoğunuz yazıyorsunuz aynı şeyleri.bu normal bence.adı aşk.sahte gülüşlerin ardında içi özlemle yanıp tutuşan biri var.vakit kaybetmeden sevginizi söleyin.aşk beklemez.bir kere gördüğünüz kişi belkide hayatınızın aşkı olabilir. bunu bilemezsiniz.dürüstlük bu dünyadaki sahip olabileceğiniz en büyük mal varlığınız.