Aykız'a

''Bugün Perşembe... Bugün de hüzün saklı, hiç bilmediğimiz bir sokağın mavi boyalı evinde. Bahçesi var ya da yok bizden başka kime ne!''

...

Gönlümüz bahçemizdir Aykız,

Nehir yataklı damarlarımızda al kanımız dolaşmakta gözümüzü diktiğimiz ışıktan hareketle, yüzümüzde ak sabahlar buluşmakta

ve dahi biz zulme boyun eymedik gecenin karasına kanmadık yeni güne umut ederek bekledik şafak sökende

Aykız, muzdarip olacağız elbet bir hüzün istilası cenginde sırtımız alacalı toprağa deyene dek vuruşsak da

ne var ki pusat göğsümüzün yuvasında gürüldeyen kalptir bize aklımız imanımızdır.

biz tok zalimlerin hain tuzaklarına aç olmadık zerrece

biz yüreğimiz gibi olanların dergahında semahladık ruhu

beden çıradır varsın yansın varsın kara toprağın süzgecine bulansın lakin ruh ışıktır ışık haktır

ışıktan yüz çevirip karanlığa meyledene kara batıl müstehaktır

sen sakın ay yüzünü umudun rotasından çevirmeyesin

ak yeleli deli taylar doludizgin koşanda şaha kalkıp zulme karşı coşanda bin yangına bir damlası dokunsa bin ırmak gibi gürleyip yağmurunu yağanda

hüzün yeldir Aykız sen bahara durasın

yaşam savaşının ön saflarında ilk düşecek nefer olmak gibidir analık - babalık

bebek revan olurkenden rahimgahına, geri sayımı başlar hızlanacak bir ömür kıskacının o vakit geçitlerini kapatmıştır yedi ufkun dağları

paslı kilit kördüğüm olmuştur dilden öte bir söylemde diklemesine mahpustur bulut hüzmeleri, bakış açının uçbeyliklerinde

fedakarlığın uçsuz bucaksız zulümlerine baş koymak kafi gelmezdir evvelki kulaklar gayrı halden bilmezdir ölse de kurtulsakların hiç biri bir an evvel ölmezdir

de ki ne içindir bunca hengâme de ki içimde aşklanan bu sarmaşık örgü hangi elden dokumalıktır kim ki bir an sonrası hakkında malumatı olandır, o diyecektir sana, demek istediklerini dedirten sıfatıyla

Bir rüyadır geçmiş yaşanmışlıklarımız bir rüyayız bizler Aykız

Ne dersin, rüyasız bir uyku uykudan sayılır mı hiç?