Bayram Gelmiş Neyime

'Bayram gelmiş; neyime?' derler ya dertli insanlar... Yine de güzeldir bayramlar. Her şeye rağmen mi? Evet! Güzeldir.

Yukarıdaki girişi bayram yazısı yazmaya niyetlenerek yapmıştım. Ancak üst üste o kadar acı yaşadık ki bir türlü elim varmıyor devamını getirmeye. Tekrar bahsetmeyeceğim. Ama bu yazdıklarım biraz hatırlatsın istedim. Bayramı buruk kutlayacak ülkem. Kayıplarına ağlarken analar, babalar... Babasız kalan evlatlar... Yine de sevinç büyütebilecek miyiz içimizde? Sevinç olmasa da umut büyütebiliriz. Daha özgür, kardeşçe yaşanan bir dünyanın, dünyada cennetin özlemiyle yeşerteceğimiz bir umut... Bayram sabahı yüzümüze iliştirdiğimiz sevinci, dışarı çıktığımızda çöp toplayan çocuğun gözlerinde arayacak mıyız? Gidip başını okşayıp halini, hatırını soracak mıyız? Elinden tutup sıcak bir çorba içirecek miyiz? Onun gözlerinde de o sevinci yakalamadan sevinç neye yarayacak? Bayramlar dayanışmanın sembolü olmadıktan sonra ve bunun tüm yıla yayacak güce sahip olamadıktan sonra... Ama olacak. İnanmalıyız buna. İşte o yüzden bu bayramı güzel bir hayatı inşa etmek için bir milat olarak görmeli...

Peki, N.Ç.'nin daha 13 yaşındayken tecavüze uğramasının ardından, kendi rızasıyla ilişkiye girdiği kararını verenlerden hesap soracak mıyız? 13 yaşındaki kız çocuğunun bir cinsel ilişkiye kendi rızasıyla girebileceğine inanan yüksek yargının bu kızcağızın gelecekteki kadınlığının idam kararını verişini nasıl unutacağız? Bayramın birinci günü Taksim'de bu saçma karara tepki için yürüyüş düzenlendi. Bayramlar dayanışmak içindir. İşte o yüzden Taksim'deki yürüyüşün zamanlaması iyi... Gelecek nesillerin daha düzgün bir hayat yaşaması için o adımları atmak gerekli... Tecavüzcüleri aklayan yargıya nasıl adil olunacağını öğretme vakti. Bayram işte bunu sağladığımızda kutlanmaya değer olmayacak mı? Yarın çocuklarımızın yüzüne işte bu şekilde gururla bakacağız.

Acının değil sevincin yeşerdiği, Ölümün değil yaşamın tarafında olmanın coşkusunun yaşanacağı nice bayramlar geçirmemiz dileğiyle...