Beklemek

?Beklemek nedir?' diye saatler boyu düşündüm bir gece, Beklemek... Sahi neydi beklemek..? Yağmur dışardan var gücüyle çatıları döverken Tiz bir ıslık gibi pencere boşluğundan odaya dolan rüzgarın sesi Ve dolunaya mahkum kalmış karanlıkta; Bu soruyu düşündüğüm zaman bir cevap geliyor aklıma... Unutulmuş melekler fısıldar gibi; beklemek işte bu! Yüce bir duygudur bekleyebilmek.. Neyi ve nasıl beklediğinde önemlidir tabi. Bazen sabır gerektirir, bazen inanç, Bazen de farkında bile olmadan beklersin. Giden sevgilinin ardından, ?döner!' diye kaç gece beklediğinin hesabını tutamazsın mesela... Yağmur bardaktan boşalırca yağarken beklediğin otobüs gelene kadar Geçen her dakika ölüm gibi gelir, beklediğinin farkındaysan Ömür dediğin kuru yaprak gibi rüzgarda nazlı nazlı süzülürken Her an ölümü beklediğinin farkında değilsindir bile Garip duygudur beklemek Her insana farklı süliyet de görünür, çok adı vardır... Bazen tatlıdır her anı tekrar tekrar yaşamak gelir içinden Bazen bir saniye öncesine dön deseler, imkansız görünür Buluşacağın bir sevgiliyi köşe başında beklemenin tadı Aldığın her nefesi anlamlı kılar, Yoldan geçenler sana bakıyor gibidir, tanımadıklarına selam veresin gelir içinden Olur olmaz bir coşku sarar içini... Saatler süren bir kuyruğun sonuna vardığında önündeki son kişiyi beklemekse; Izdırap gibidir hepten, saatler geçmiştir, dakikalar geçmeyi bilmez... Beklemek.... Beklemek hep yalnızlık gibi gelir. En iyi dostudur aslında yalnızlık ve hasret beklemenin... Ama daima üç kişiliktir beklemek; Bekleyen, beklenilen ve bekleyiş... Beklemek zordur ama nankör değildir.. Çoğu zaman kavuşma getirir, tüm bekleyiş unutulur, Kavuşmasan bile karşına başka beklenilenler çıkarır yine kendini affettirir.. Masumdur beklemek... Sadece bu duyguyu yaşamak bile güzeldir Hep mi kavuşma gerekir hep mi kurtulmak istenir bu duygudan Peki ya bir ömür hiçbir şeyin yolunu gözlemeden yaşamak olsaydı hayat? O zaman aldığın her nefesi nasıl sayardı ki insan.. Her batan güneşin ardından ?belki yarın doğandadır' diyerek nasıl yatağa baş koyardı Nasıl biterdi o uzun kasvetli geceler beklenilen olmasaydı? Geride bıraktığın her anı nasıl kazanç olarak görürdün, Bir gün daha eskidi takvimler diye? Beklemek hayatı anlamlı kılan yarını görmeyi isteten duygudur.. Beklemek güzel şeydir Farkında olmadan düşen aklara hasretliği ancak siyah saçlar bilir., Her an ölümü beklediğini atmaktan yorulan kalbin bilir. Peki sen neyin farkındasın? Hayat da neyi bekliyoruz... yada hayatı yakalamak için ne bekliyoruz.. Beklemenin kıymetini bilen, beklenildiğini de biliyordur Ne beklenildiğin yere, ne beklediğine geç kalmazsan Hayat her köşe başında seni beklemeye devam eder...