bendeki sen
Benmişim kendine zulmeden. Benmişim karşılıksız bir aşkta karşılık veren...
O kör karanlıkta beni yalnız bırakan sen.
Sen ki, ben ?nerdesin' dediğimde, ağzına kilit vuran, kulaklarını tıkayan! Bana bir hiçmişim gibi bakan!
Ben senin gözlerine bin bir anlam yükleyen. Sen benim sözlerime kızan.
Sonu boşluk uzun bir yolda, boşluğa düşmeyi göze ala ala sana koşan ben, sonuna gelmeden beni vuran sen. Ve ben yine yenik, yine düşük; koca bir çığlık, çığlığın içinde seninkileri tutmak isteyen ellerim, ellerini tutan onun elleri; sen, ben ve o...
Ben ?'sen ve o'' derken, biz diyen sen ?'o'' olan ben...
Üç kişilik hayatımda, iki kişi yaşayan sen...
Ayrılamayan yollarınız, kesişmeyen yollarımız...
Daha ne kadar yakacak beni bu bendeki sen!
Ya beni de al götür, ya kendini bana ver... Kesişmeyen yollarda sonu boşluk bir aşkı yaşamak sadece seninle güzel...