Beyaz Sarıktan Sarı Barete Doğru

Hikaye büyük, mâcera sonsuz. Her şeyi en önden ve önceden seyreden seyircileriz. Bu sinema da kendinize zerre güvenmeyiniz.! Dinozorlar 280 milyon yıl hüküm sürmüştü.! Şu noksansız güzelliğin tam ortasında güne de, geceye de doğan ve batan noksanlarız. Vaktiyle görevim sebebiyle 45 insanın soğuk bedenine dokunmuştu ellerim. Evet! Ben bir ölü yıkayıcısıydım. Artık ölüm o kadar sıradan ki benim hissiyâtımda..!

Ailesine yıllarca zulmeden babadan, 76 yıl sigara içen Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığına yakalanmış bir Çolak Hüseyin'e, 1982'den beri aynı meyhâneyi işleten bir Kızılbaş'tan(!) 18'inde hayattan kopan gencecik bir fidana, Abdest alırken kalp krizi geçirip ölen hacı amca'dan taşları ince sıva kumu haline getiren makinenin içine düşerek paramparça olan 32 yaşında 3 çocuk babası sevdiğim saydığım bir abime kadar 45 beden.

Kimisi gülüyordu, kimisi ağlayarak ölmüştü. Kimisi hasretini çekerek, kimisi sonrasından ürkerek. Kimisi uçak inişe geçtiği zaman, kimisi "Hocam görüşürüz, iyi akşamlar" dedikten 10 dakika sonra. Sebeplerin çağından geçiyoruz değerli büyüklerim. Yatağında ölen insan hâline şükretmelidir. Ve Allah "Ölümün bile hayırlısını versin" değil, Allah "En önce ölümün hayırlısını versin" demeliyiz. 

Ve modernoğlu görmek istemezdi ölüsünü. Kapıda Porschesi, bacağında yırtık kot pantolonu olan erkek evlat korkardı babasının morarmış bacağından. 

Ölü, gözlerin görebileceği en büyük hakikattir. Hatta o kadar ki üzerini sahrâ çölünde ki bütün kum taneleriyle örtseniz bile tek hakikattir. Lütfen şu kasvet dünyasında birbirimizi üzmeyelim, kalp kırmayalım. Lütfen.