Bir ımge öyküsü

İmge etmekle başlamıştı Gözlere düşen iki satır bakışlarla Bütün sokakları kaldırımları unutup da Hüviyetsiz bedensiz kalmak Yarına ertelemekle kaygıları hesapları Tabiatta böyle bir benzetme bulmak mümkünmüydü ? Kusursuzluk üzerine yazılmaya çalışılanlar Sanıkları olmaya kalkışan binlerce Boynuna geçilen ilmikler Ölüm hayasızca gelirken Tebessüm edilenler üzerine Bir kitap ismiyle anılmak Güzel gözlere ya da esnek bedene belki de pürüssüz tene Saçlara bakıpta ya da dudaklara kilitlenip de Ne diyeceiğini bilemeden boş sayfalar karalamaktı Herşeyi yapabilrisin Yağmurda ıslanır Ya da saçlarına karlar yağar Soğuk ciğerlerine hücum ederken Nasıl ısınırsın iki aralık bakışla Tebessümlerle kaç yıl geçer Ya da ayaklara düştüğünde bağlanan zemherler Sonbaharı çehrende hissettiğinde Koltuk değnekleriyle yine de sevileceğine inanır Surlarla örülen bir şehirde yaşamak Gurbette kalmak ya da Daha hızlı koşmak isterdi Eğer yelkovanın kavuşacağını bilse İstasyonsuz geleceğini bilse Yiırtıp atırlırdı tüm biletler El sallayanlara bakmadan Koşup atılmak miller öteden Ne yazsan olmayacak Tüm defterleri doldurmak Kısa bir deneme gazete köşelerinde Tiraj uğultuları içinde Meteliğe böylesine kurşun atmak Sen önsözler olmadan gelmiş İçinde meczup besteler çıkartılmış da
Musikisi caddenin doğusu batısı Tüm telleriyle afitap Tüm gözler sana hülyalı Bir satır yazmak mübalağalı Böylesine melankolık Dudakları zifir gece iken Cevap aramak ahmaklıktı Ölüm göstermiyor yüzünü Davetsiz gelenlerden Her kapı çalınışında Beyaz kefenlere adım atılan Bir adım içeriden gamzesiyle dünyanın