Bu Dünya Hepimizin

Artık yeni bir gün daha istemiyorum, yeni başlangıçlar, yeni gülümsemeler, yeniye dair hiçbirşey...Yeni kendini yeniledikçe daha yaşanılası zor bir dünya çıkıyor karşımıza.Eskiyi yad etmek mi ,yoksa eskilerde yaşamak mı?Tabiki kendini yenilemeli insan, tabi ki yokuş aşşağıya inmemeli, lakin bu yenilik ahlaki olmalı, kültürel olmalı, azmin kollarında yaşanmalı tüm gelişmişlikler.Ülkelerin en çok yatırımını savunmalarına harcamaları, silahlanmaya harcamaları ve bunu yaparkende bu harcanmışlık o ülkenin 5 10 yıllık temiz suyunu, gıdasını, eğitimini karşılayabilecekken...Kısacası yaşam düzeyini insan gibi yaşamak seviyesini arttırabilecekken savunmaya harcamaları, hala ülkelerin toplumların ne kadar güvensiz ne kadar düşüncesiz yaşadıklarını, varlıklarını sürdürdüklerini gösteriyor, ahlakın yok olduğunu, insani değerlerin kaybolduğunu...Durum böyle olunca aslında katliamlar, cinayetler, açlık ve sefalet kargaşa ortamı doğuruyor.Barış mı, refah mı, huzur mu! kimse kimseyi kandırmasın.Bu dünya hepimizin, kimi kimden korumaya çalışıyoruz, kimi nereden atmaya çalışıyoruz, kime kimden kota koyuyoruz...Bu dünya hepimizin