Büyük ADAM Olmak

Kimileri kazanarak büyür. Kimileri kazandıkça küçülür. Kimileri kaybederek büyür. Küçükler kaybettikçe üzülür. Özgürlük, ?'ben'' gidince gelir. Âsilik; onlar aslanların kapıştığı kuzuları oynarken suç, zavallı dediklerini uçurumdan iterken enayilik olur. Dışarıdaki insanlar suçlarla kardeşse ve suç kardeş kim bilmemekteyse, hapishanelerin tutukluların yüzüne çaldığı utanç boyası suyla çıkar; vicdanlara batırılan iğneler acıtmaz, vicdanı öldürür. Çocuklara iğneler hediye edilip; hayatı öğrenmek için vicdanın öldürülmesi öğütlenir. Çocuklar asidir, enayilikleri saflıklarına verilir. Çocuklar âsidir, suçları çocuk oldukları için görmezden gelinir. Çocuklar âsidir; sahte kuzular ve vicdansızlarla dolu bir gezegende de asilik hep kötüdür. Büyük çocukların dünyasına kelimeler koşar, küçük yetişkinlerin dünyasında kelimeler koşturur, kaçar, kamufle olur. Yetişkinler kelimelerden korkar, kelimelere kızar, kelimeler yüzünden ağlatır. Çocuklar ihtiyaçlarına ulaşmak için kelimeleri kullanır, duygulara ağlar. Yetişkinler kendilerini sever. Çocuklar annelerini, kardeşlerini, arkadaşlarını, boyalarını, çocuk şarkılarını sever. Çocuklar öğrendikçe şaşırır, öğrenmek için sorgular. Yetişkinler öğrenmemek için sorgular, reddetmek için sorgular, kaçmak için sorgular, susturmak için sorgular. Çocuklar için hayat oyundur, oyunun kurallarına uyarlar. Yetişkinler için hayat her şeydir ve kurallardan kurtulmaya çalışırlar. Küçük yetişkinler bitirmek için yaşar ama bitmesine söver. Çünkü kendi kontrollerinde bitmemiştir. Çocuklara bitmek kelimesi bile gerçekçi gelmez, hiç bitmeyen dondurma hayallerine çabucak inanırlar. Hiçbir şeyin tamamen kendi kontrollerinde olmadığını bilirler ve bunu kabullenirler. Çocuklar için aşk büyük bir şeydir. Küçük yetişkinler için aşk küçük çokşey... Dünyalıların elinde büyümeselerdi, büyük ADAM olacaktı çocuklar.