Çare İçinde Çaresiz Olmak

Neredesin eyy kalbi büyük çocuk ?Acılarını bırakıp sevinçlerimizi cebine atıp terk mi ettin yoksa beni?Yoksa artık yokluk kervanı seninle mi yol aldı?Nerdesin eyy sevdası ölçümsüz çocuk?Hangi bilinmez diyarda gözlerin yıldızları okşuyor.Çocuksu gülücüklerimde seninle gitmiş..Hadi onları da al gel gitme bir daha.Neredesin neredesin ey deli durulmaz çocuğum?Şefkatimin sahibi,huzurumun evi gel artık ne olur.Yokluğun hiç bu kadar acıtıcı ve incitici olmamıştı.Yoksun,gittin tamam ama neden gittin?Söyleyecek tek bir sözün bir harfin dahi yok muydu?O derece değersiz miydim gönlünde?Düşünmek düşünmek olalı böyle yoğunluk böyle yoksunluk görmedi,tanımadı.Ey eşi bulunmaz çocuk sahibi olduğun kalp çoktan yaralar içinde kaldı,üşüdü ,tükeniyor.Ey gözleri yıldız yıldız parlayan bir bakışıyla beni en güzel dünyalara sürükleyen yaratılmış hadi uyan gaflet uykundan ,gel arkanda bırakma kardelenini. Unuttun mu yoksa imkanın mı yok bilmiyorum ama artık felaket değil felaket ötesi senaryolar yazıyorum. Bir an önce çık ortaya...