Çıra

30.03’18/günlük

Göğsümün orta yerinde kış vurgunu bir çiçekle doğmuştum. Babam annesinin adını kulağıma fısıldadığında sevmiştim sevmeyi.

Ve her şeyi bilen Tanrı’nın merhametine sığınmıştı annem. 
	  

	  



Göğü çalınmış toprak parçasıydı boy verdiğim yer. Düşlerimin yağmur sonrası ruhumda lekeler bıraktığında öğrendim, öz de düşman olur cana. 

Bu yüzdendir, biraz dargınım Tanrı’ya.

Sağ bacağımda kırmızı bir çiçekle doğmuştum. Babamın kahve fincanından iki damla düşmüş gözümün elasına. Çatık kaşlarının ardındaki sıcaklığının hatırına. Ve annemin hayat dolu bakışıyla çiğdem bahçesi açmış saçımın yan kısmında.

Bu yüzdendir, içimdeki sevincin tohumu her mevsim filiz vermez. Her mevsim yeşil değildir içimde hüznün yaprağı. 

Günü azaldıkça yükü çoğalan ömrüm. Yükü çoğaldıkça dermanı azalan ömrüm. 

Ben şimdi soğuk bir bakışa nasıl çıra olayım...