Çözünürlük

'Bu dünyaya ait değilim. Hep yabancı hissediyorum... bir ziyaretçi gibi.' - Hattie McDaniel

Ateş sürmüş kalbine duyguları kısa devre yapmış, nereye baksa kıvılcım yağmış. Çok uzaklara,,,,, Kor döşeli sesi , gözlerinden akmış. 'Kendini, göğe baka baka, bulutlarla maceralar yaratıp martı zannnetme' son sözüyle buharlaşmış içindeki çocuk Bir şeyler çatırdarken göbeğinin ortasında, anlamış o çocuk içinde değilmiş artık.

Son gülümsemesi, dudağının kenarındaki gülü kavurmuş.

Tekrar büyümenin zamanı Hoşcakal çocukluk yanım

Kahkahaların son tınısıyla nemlenmiş İzmir Saat kulesi yanından geçen bir martıyı 'mantık tutsaklıkmış' diyerek kutsamış. Güneş martının kanatlarını sıvazlamış, şehrin çerçevesinden siren sesleri taşmış. Fayton fayton çelişkili acılar taşınmış Arnavut kaldırımlarında afyon etkisi yaratmış tıkırtılar. Işığa inancını yitirenler, kafataslarındaki kapıları kapatmışlar. Kanserli bir değirmeni içinde çevirmişler , un ufak etmişler çığlıkları.

Aryası yarıda kesilmiş bir şiirin kokusu, baş ağrısı yapacak kadar ağırlaşmış.

Sonra hurda bedenler uykuya daldığında şehirlerdeki tüm yeşillikler rengini yitirdiğinde uzak çok uzak göllerde Kendinden geçmiş nilüferler usul usul salınırken, en tenha sevişmeler kafa tutmuş ekime 'biz bu kış hiç üşümeyeceğiz'.

Hiçliğin dikdatörü vızıldamış kulağının dibinde 'insan, anlamı anlamsızlaştırmayı da bilmeli'

Martılar şikayet etmiş siyah bakışlı, sarı bulutu Tanrıya

En kutsal imgeleri çekip gitmiş son şiirinin, son kıtasına karanlık çökmüş Öyle sakin öldürmüş ki manayı 'Ben hep yanındaydım' bile diyememiş Tanrı

Çığ sürmüş kalbine boynundan aşağısı ancak sigara yaktığında ateşi tanımış

felek üşümüş tir tir titremiş hakikat...