Eylül Gibi Gel

Yokluğunun acısı düşlerimi bile acıtıyor. Şu klavyede bir ceylan gibi seken parmaklarıma yokluğunu anlatmaya çalışmak ne fayda. Hüzün ve hazan kokan cümleler birikiyor yüreğimde ve umutsuz bir düş düşüyor düşüme, sensizliği hangi şiirle hangi şarkıyla hafifletmeliyim sence.
Bir nehir gibi akıp giden Zamanın bir anlamı yok şimdi. Doğan güneşin sıcaklığı ısıtmıyor solumdaki soğukluğu ve geçip giden günlerin izi kalmıyor ömrümde.
Yoksun …yokluğunun ve sensizliğin hüznünde zaman. Kabuk bağlamış yaralara umut kelimeleri yazmak imkansız.
Ve sen şimdi çıkıp gel.

Eylül gibi gel.