Gözlemliyorum
... İlahi kudret sahibi bir damla su dan zaman içerisinde gelişimini sürdürüp hemen her şart altında büyüyebilen bu kadar canlıyı yaratmış: ve bizler yaradan bizi insan suretinde yarattığı için kendimizi şanslı sayıp hakedişimizi sorgulamadan kutsuyoruz... Ama insan kalabiliyormuyuz ?!!! Evet kudretinin ve mucizelerinin önünde saygıyla eğilip gazabının korkusuyla da ibadet ediyoruz maalesef... Oysa yaratana olan hayranlığımızdan kaynaklanan bir muhabbet ve sevgiyle şükranlarımızı sunma yolunu seçebilseydik çok daha şık olurdu diye düşünüyorum nacizane. Yaradan bütün cömertliğiyle doğayı kullanıp bizim sonu gelmez tüketim ihtirasımızı karşılarken bizler nasıl oluyorda hemen herşeyi bir an önce bitirmek için kıyasıya yarışıp hatta hayret ve dehşetle izliyorum kendimizi bitirmek için bu kadar insanüstü çaba harcıyoruz ? Güzel ülkemin dağlarında kıyasıya sürüp giden '' fidan devirme '' yarışlarına ne demeli... Bizim bahçenin fidanıyla komşunun fidanı ayını canı taşımıyor mu? ikisinin de akan kanları kırmızı değill mi? devrilen her fidanla bir ocağa ateş düşmüyormu? ciğerler parçalanıp köz köz yanmıyormu? Büyük şehirlerin kenar semtlerinde küçük illlerimizde '' kahrolsun pkk '' sloganlarıyla omuzlarda giden gençler gidiyor işte doğuştan kazanılmış yaşamaları gereken birçok güzelliği arkalarında bırakıp gidiyorlar işte... ve ne acıdıırki gittikleriyle kalıyorlar... ya geride kalanlar onların acılarını hangi nutuk hangi paye dindirebilir soruyorum. ...'' vatan sağolsun '' ne için kim için yüreği yanan babanın söyleyebileceği söz kalmamışki adamcağız sözün bittiği yerde zaten... başka ne diyebilirki onun yerine vekalet verdiği adamlar herşeyi düşünüp söylüyorlar zaten ona kalan içini parçalayan bir sesiz feryatla hıçkırıklara boğulup kalakalmak... Doğu illerimiz deki çoğu zaman gecenin karanlığında sessiz sedasız gizli toprağa verilen fidanlara ne demeli o çocukların arkasından zılgıt çeken analar ciğerlerine bin mızrak saplanmış babaların acısının Niğdeli şehidin babasını acısından daha az olduğunu mu sanıyorsunuz ? El insaf şapkamızı koyup azıcık düşünelim : başımızı kumdan çıkaralım artık. Nasıl rezil nasıl kalleş bir oyunun ortasında kaldık biz böyle ? Kimlerin çıkarlarına hizmet edip kardeşlerimize kurşun sıkıyoruz bırakın Türklüğü Kürtlüğü müslümanlığı insanlığımdan utanır oldum kendi adıma... Artık yeter belli ki siyasilerin bizim anlamadığımız belki de anlamamızı istemedikleri başka hesapları var. Bizler fidanlarını olmaması gereken zamanlarında toprağa veren halklar olarak '' Artık yeter !! '' demeliyiz. elin oğlu ( vicdani red ) deyip askerlik yapmıyor : biz kuzenlerimize kurşun sıkmak ve kuzenlerimizin döşedikleri mayınlarda kolumuzu bacağımızı daha da önemlisi insanlığımızı bırakmak zorunda kalıyoruz...!! Ve kahretsinki bütün bunlar yaşanırken hem de yıllardır yaşanırken milli gelirdeki artış : ihracat rekorları : enflasyonun tek hanesi : duble yollar : masalları dinleyip uyuyoruz uyutuluyoruz... lütfen uyanalım artık "muhtaç olduğumuz kudret damarlarımızdaki asil kanda mevcuttur".