Gözünüz Aydın
Ey can bana kastın nedendir...
İyi insan olmak adına göz kırpmadan harcanmış bir ömrün muhasebesi; kendime yolculuğumun her seferinde bir boy aynası gibi karşıma dikilen ve beni olduğumdan küçük gösteren karmaşık milli değerler, töreler, ahlak kavramının yanlış yorumlanmış safsataları ileydi kavgam...
Beni yalnızlaştırdınız işte, şimdi çekilin de adam gibi boğulayım; ölmesem yeniden dirilemem ki...
Beni soysuzlaştırdınız; her talimatınız bir tetik, her repliğiniz darağacında tekme atılmaya hazır bir sehpa.
Beni umuda mahkûm ettiniz; gülüşlerinizle soktunuz yerin dibine, bir emrinizle tüm kasaba üstünden geçti doğruluğuna ant içilmiş her şeyimin...
Ellerim artık hiç temiz değil, bakışlarım büyüdü. Kini de öğrendim sayenizde nefreti de.
Gözünüz aydın.
Ey can bana senden daha düşman var mı ola...
İyi âşık olmak adına bir an düşünmeden yakılmış gemilerin muhasebesi; içime yolculuğumun her defasında bir cehennem uçurumu gibi önüme çıkan ve beni yangınlarına hapseden cafcaflı sevgili sözcükleri, öpmeler, yatak gerçeğinin abartılmış yosma davranışları ileydi kavgam...
Beni hayvanlaştırdınız işte, şimdi yitip gidin de adamakıllı sevişeyim; üremesem yeniden büyüyemem ki...
Beni sonsuzlaştırdınız; her bakışınız bir başka ölüm, her gidişiniz otoyolun ortasında yatan cansız bir köpek.
Beni yarına muhtaç ettiniz; yalan sevişlerinizle gömdünüz aşklarınıza, bir sözünüzle tüm şairler üstüme tükürdü ve gerçekliğine yeminler edilmiş her şiirime...
Dizelerim artık hiç gerçek değil, yazılarım çürüdü. Yalanı da öğrendim sayenizde ihaneti de.
Gözünüz aydın.
23.03.11