Gözyaşlarının Tadı

ne garip şu gözyaşları. tadıda garip. ben hayatın bana attığı her çelmede yere dtüm ve ağladım. defalarca ağlamama rağmen bir çözemedim tadını. aslında garip olan şu gözyaşları kimi zaman acı kimi zamnada tatlı oluyorlar. yok yanılıyorsunuz tat duyumu kaybetmedim. bir mutluluktan ağlamak var bi,rde kederden. bazen düşünüyorum bize hep çelme takan hayatın göz yaşları nasıl tatda acaba? ağlamak gözlerden süzülen o yaşlar boncuk boncuk avucuma dökülen yaşlar eskiden hayallerimin olduğu yüreğime akıyorlar. senin ,için her zaman avucumda göz yaşı taneleri saklıyorum. kahkahalardan yarıldığım anda da boncuk boncuk dökülüyorlar ama. işte bahsettiğim bu. bir mutluluktan,aşktan ağlamak var birde acıdan,yıkıldığından,kederden ağlamak var. mutluluk göz yaşlarımızdada bir miktar keder tat veriyormu acaba? ne garip şu insanın anatomisi fizyolojisi çok garip ama neden mutluluk gözyaşı döküyoruz. bazen öyle bir ağrı veriyorki kalbine bazende kanat takmışcasına bazende duygulandığında. ağlımak güzeldir. içindeki kederler gözlerinden akıp gider. ama keşke herkes mutluluk göz yaşı dökse. şu bir gerçekki ister mutlu olalım ister mutsuz gözyaşları her zaman tuzludur. ama psikolojik göz yaşları ise her zaman değişik bir tat vardır...