gülün solması

İlk bahardı, marttı ama soğuktu yeryüzü yeni yeşeriyordu Tıpkı onun güneşe olan aşkı gibi; ansızın hava karardı bulutlar geldi, karanlık bastı, kuşlar korktu Yüzlerdeki menekşe tarzı gülüşlerin yerini karamsar ifadeler aldı Akşamdı sank! Karanlık devam ediyordu ama sabahtı Söylenenler anlaşılmıyordu; Karanlık devam ediyordu. Sadece gülün istemesiyle güneş gelmezdi. Gül başına gelecekleri anlamıştı. Adeta yalvarıyordu Güneşe Gül biliyordu birlikten güneş doğacağını daha önce yaşamıştı aynı olayı, aynı korkuyu. Hatırlamak istemiyordu Birden soluk alamadığını anladı, sanki sararıyordu Güneşşiz kalmak onu bu hale sokmuştu Ama gül gamsız güneşin umrunda bile değildi Adeta ruhunu almışlardı hissetmiyordu sanki

Ansızın bir hal oldu! Yağmur gibi yaş damladı gülün gözlerinden Damlalarla birlikte bulutlar çekilidi, güneş yüzünü Gösterdi . Gül son damlasını toprağa verdi hayata dönmek için Güneş zamanla oynuyor gibi güle yaklaştı; öğlen olmuştu ve şöyle dedi: -işte geldim senin için burdayım söyle ne istersen yapayım Dedi Ama gül üzülerek uykudan uyandı Yaşadıkları bir rüyaydı rüyada olsa güneş zamanla oynayarak geri gelmişti Ama ne fayda gül sararmıştı!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

cmrtsi 02:44