Gülüşünü Unutmuşsun Anne

Tek bir özlemek vardır içimizde biteceğini hiç düşünmediğimiz, bize ait ve herkesin sahiplendiği. Özünde sevmenin boyut kazandığı tek bir özlemek.

Çiçekleri suladım anne Çiçekler çiçek açtı sokak ortasında hem de Veya herhangi bir yerde, sayende.

Tek yürek vardır içimizde, birazı bizim çoğu onundur; biz bunu çok sonra anlarız nedense, kırılan düş tanelerinin yaşam izinde.

Yağmur yağıyordu Birikmiş çizgiler solarken ansızın yüzünde Yağmur kimi getirip kimi götürüyordu dizlerinde Bilinmez Bilinmez mi gerçekten...

Yerini kimsenin doldurmaya gücünün yetemeyeceği işte o bir tek yürek annedir tüm dünyanın gözünde!

Git gide sana dönüyor mevsim Fark ettim, fark etti dünya bak Şimdi daha çok anlamak, şimdi Kuşlar söyledi Gülüşünü unutmuşsun anne pencerede...