Hanımefendi - 2
Beni bu halde görmeniz hiç hoş olmadı hanımefendi. Ben bu güne kadar hep dik durmuştum hayaliniz karşısında, eğilmemiştim hiç bir zaman yokluğunuzun gölgesine sığınarak. Yapacak bir şey yok gördüğünüz gibi dağıldım işte sizden sonra hanımefendi, toparlayamadım, viraneyim işte. Kimsesiz hayaller büyüttüm hep içimde, onlarla konuştum, sinirlendiğim zamanlarda ağız burun girdim kanattım. Tek başıma yaşadım hanımefendi yokluğunuza direnmeye çalışarak. Saçlarınızı boyatmışsınız, güzel olmuş size zaten yakışmayan tek şey ayrılık keşke terk etmeseydiniz bu size ait bünyeyi. Sağlık olsun sıkmayın canınızı hayat devam ediyor paldır küldür olsada benim için, peki ya sizin için nasıl hanımefendi mutlumusunuz onunla. O heyecan olmasada gözlerinizde iyisiniz yine anlayabiliyorum o saçma gülümsemenizden. Neden geldiniz şimdi durduk yere ne güzelde alışmıştım olmadığınız günleri geçirmeye. Tamam kabul ediyorum belki bir çok gün bana geçti ama ben yinede katlanmaya başlamıştım hissizliğinize, neden tekrar dağıtma gereği duydunuz beni anlamıyorum. Benim hala gerçeklerim var hanımefendi, benim hala yaşanabilir bir acım var lütfen dokunmayın siz kirlisiniz, hayat size bulaşmış fazlasıyla lütfen bana bulaşmayın. Siz hanımefendi evet siz, farklı tenlerde terler arasında boğuşurken ben anılarda ki bedeninizle seviştim bunca zaman, size dokunanlardan olmadım hiç bir zaman ve beğenmedim hanımefendi, bitirdim..
- Hanımefendi o kudurmuş sesinizle bana tekrar yatmayı teklif edermisiniz.. Zira ruhunuzu tekrar temizlemem gerekli.