Her nefesin dumanında arıyorum seni...

Derin derin çekiyorum dumanı içime...Bir ateş ise yanıyor nice terkedişleri hazmetmiş yüreğimde.

Her faniye nasip olmayacak bir acı kemiriyor etlerimi...Ve daha önce hiç hissetmediğim bir soğuğu yaşıyorum iliklerimde.

Düğüm düğüm olmuş boğazım boğuyor sözlerimi...Aslında birkaç kelimem var fakat onlarda hapsoluyor kurumuş ağzımda...

Korkak ellerim gibi çatlamış dudaklarımda da çocukça korkularımın yaşattığı titremeler var hala..

Gözlerim buğulu, dalgın, hafiften yaşlı...

Babamdan miras bir asıklık yer arıyor yüzümde...İçimde ise dedemden vasiyet bir mutlu olma çabası.

Ama ben derin derin çekiyorum dumanı içime..Ruhumda karmaşık duyguların sarhoşluğu, aklımda söylenmeye çalışan terkedenle alakalı ürkek cümleler..

Yaşamak ne zormuş, ne kadar zormuş mutlu olmak.Ve ne zormuş milyonlarca insan arasından doğruyu bulmak, doğru insanla olmak....