Hüzün Bir Duruştur / İkilem Kitapları Üzerine

Hüzün Bir Duruştur- İkilem Kitapları Üzerine

(Yusuf Alper Şiiri ve Düşündürdükleri Işığında Hüzün)

Çemberi adımlıyorum adeta … Hep aynı yol ,aynı içi boş dünya… Gezdiğim yollarda, okuduğum kitaplarda bazen korku ,bazen sevinç ve çokça düş kırıklığı , hüzün çıkıyor karşıma ya da karşıma yerine içime demek daha doğru olmalı…

Ben de hüzünlüyüm, hem de dibine kadar… Kendimi kaptırdım kitaplara… Yaşıyorum, okuyorum,hem de yazıyorum… “ Kimin umurunda diyeceksiniz, olsun ben yazayım da” () diyor Şair Yusuf ALPER .Hüznümün farkına varıyorum okudukça…Hüzünleniyorum yaşadıkça,ve insan oluyorum daha çokça… “Onulmaz bir hüzün denizindeyim”()

“İşte geldim,gidiyorum”(*) tam anlamıyla da bu yüzden hüznüm…İnsanlık mı? : yarı uyur,yarı uyanık …Kimi zaman kendine yabancı, kimi zaman insanlıktan uzak…

Korkaklık ettiğini açıklayan

Bir insan sesi duymak !

Oysa herkes mükemmel,şahane,yarı tanrı

Kazıyın üstlerini ne çıkacak” diyor Yusuf Alper Hüzün Bir Duruştur adlı kitabında…

Kanımızca gerçeği kucaklamak çok büyük bir cesaret istemektedir, giderek her şeyin sanal olduğu dünyamızda…

Umut bizler için en çok ihtiyacımız olan ,bizi aydınlıklara gark edecek ve bizi insan olmak için adeta bir lokma ekmek için sıraya girmiş insanlığın, tek kurtarıcısı… Ancak umuda koşmak da bir o kadar çetin, belirsiz bir yolculuk olarak tanımlanabilir…

Yusuf Alper ,Hüzün Bir Duruştur adlı kitabında bu çetinliğin ve belirsizliğin tehlikesini “Su testisi kırılır umudun yollarında” diyerek tanımlıyor… O kadar insani duygularla yola çıkmış ki şair ,…oturdum ağladım/ bir yol kenarında Alsancak’ta/ayıp değil ya insandım…der birkaç dize sonra devamında “ yaşlı mıyım ,henüz değil/ ya da bana öyle geliyor” der Her Neyse adlı şiirinde …. ne kadar insanca ne kadar içten ve gerçek sözler…Öyle ya : “Konur yüreğe bir sevgi/Yanar yürek, uçar us, aşk kalır/Etiyle kemiğiyle bir sevda/yayılır dünyanın dört bucağına/ Sevda bulaşıcıdır….”(Alper Y: 2024) Dünü kâbus,yarını yaralısın der şair bir başka şiirinde… Ellerinde menekşeler,nergisler dünya bu güzel çocuk dünya bu diyerek dünyayı tanımlar…

Tarskovsky nin “Bilinci artan bilgenin,kederi de artar”sözüne yer verdiği İKİLEM adlı seçme şiirlerinin yer aldığı kitapta Yusuf Alper;

Siste çalan bir çan gibi/Öyle herşeyden uzakta/Öyle boşlukta dal gibi/Konuk gibi yeryüzüne/Bir garip gelmiş giderim (**)der… Ancak güçlüdür şair ve çözümü bulmuştur bir bakıma ÇIĞ adlı şiirinde :

Kalemim yapayalnız dirimimdi /ve yonttum kalemimi çığa sapladım/Çığlığımı çığ gibi büyütmek için…

Ancak hüzünlüdür yine yeniden ve “Kim okur yazdığımı,kim anlar şimdi beni/Sağırlar dünyasında şarkılar söylüyorum… (**)

Umutsuz olmayalım ,algılarımız açık ,ellerimizde bol çiçekler olsun ,menekşeler…Ve böylesine güzel yazmış ,insanı bize yine anlatan kitaplar da olsun… Böylesine sanallaşan dünyamızda böyle duyarlı yürekler ,duyarak yazılmış sözcükler, belki hüznümüze iyi gelir… Sevda Bulaşıcıdır (**)ne de olsa … Duyun bu şarkıları,okuyun, tavsiye ederim…

                                                                                                  Halide Edip AVCI/Emekli Öğretmen

Kaynakça :

(*)Alper Yusuf : Hüzün Bir Duruştur .Klaros Yayınları. 2. Baskı.Ankara.Kasım,2024

(**)Alper Yusuf : İkilem. (Seçme Şiirler) Klaros Yayınları. Ankara.Temmuz, 2023