İçten

Evet, bir ikizler olarak bir sürü işi aynı anda yapıyorum. Bir sürü kitabı aynı zamanda okuyorum. Bir sürü şeyi aynı anda düşünüyorum. Bir anım bir anıma da uymuyor. Biliyorum. Evet, çok yorucu. Ama ben böylesini seviyorum ya. Beynimin, bedenimin çalıştığını hissediyorum çünkü. Hem hayat beklemek için çok kısa.

Bütün bunlara rağmen bir de hiç vaktim yok, şunu da yapamadım, bunu da yapmam lazım, daha buraya yetişeceğim diye de şikayet edip duruyorum.

Tamam, bazen çok da yorucu oluyor tüm bunlar. Oradan oraya koşturmak bedenimi de beynimi de çok yoruyor. Mesela tansiyonum hep düşükken daha da düşüyor. Yemek yemeği falan da unutuyorum bazen. Ama böyleyim işte. Değiştiremiyorum ki kendimi.