İnsanları Anlamak

İnsanları anlamak ile anlayamamak arasında bir yerdeyim

Kimi insana hiç bir şey yapmazsın varlığın ile mutlu olur kimi insana da her şeyi yaparsın mutsuz olur insanlar ne zaman mutlu olur ne yapsan mutlu olur diye düşünürdüm hep ama artık düşünmüyorum çünkü ne yaparsan yap mutlu olmazlar memnun edemezsin insanları hep daha fazlasını beklerler bir iş yaparsın destek olmazlar sen ne anlarsın sen yapamazsın diye hep bir ön yargı içindedir insanlar güvenip inanmak neden bu kadar zor

Halen bunun cevabını bulamadım belki de bu daha kolay geliyor inanmamak heves kırmak sen hep umutla yaklaşırsın bir şeyler yapmaya çalışırsın birilerinin sana destek olduğunu da görmek istersin ama bunu hiç bir zaman göremezsin kendi başına mücadele edersin sonra ne oluyor biliyor musunuz insanlara konuşmak istemiyorsun bir iş yapacağında paylaşmak gelmiyor içinden neden mi çünkü bütün hevesin kırıldı hem de sevdiklerin tarafından sessizce uzaklaşıyorsun herkesden kalbin o kadar kırılmış ki tek bir söz işitsen paramparça olacak gibi herkesden uzaklaşıyorsun konuşmak gelmiyor eskisi gibi içinden çünkü konuştuğunda seni anlayan hiç kimse yok hiç kimse senin yanında değil git gide sessizleşiyor işte insan kendi içinde yaşamaya başlıyor biraz kırık biraz dökük biraz da içindeki herkes tarafından kör edilmiş ufacık bir umudu işte bununla yaşama tutunmaya çalışıyor mutlu olmak da kolay mutlu etmekte ama hiç kimse bunu yapmak istemiyor üzmek daha bi cazip geliyor belli ki oysa kırıp dökmeden de yaşanabilir hayat ama nafile bu kimsenin umrunda değil sen elinden gelen her şeyi yaparsın sırf sevdiklerin mutlu olsun yüzleri gülsün diye ama onlar buna rağmen seni üzecek bir şey bulurlar hiç demezler ya benim için de şunu yaptı beni mutlu etmek içim uğraşıyor diye dedikleri tek bir şey var ne kusur bulsak da mutsuz etsek anlayamıyorum ben neden bu haldeyiz sürekli kalp kırıyoruz üzüyoruz mutlu etmek bu kadar zor mu gerçekten

Hayat zor değil yaşam zor değil bizler zorlaştırıyoruz hep her şey bizim elimizde.