Kara Kışın Ardından Bir Bahar

Susunca daha bir güzel oluyor bahar. Tane tane yapraklar daha bir huzur veriyor insana baharda. Doğrusunu söylemek gerekirse, acılar bir yana dursun, bahar hep huzurun yanında bana hep umut aşılamıştır. Merhametlidir ve olanca gücüyle beni mutlu etmeye uğraşmıştır. Çiçekler benim için açmış, yeşillikler benim için belirmiştir sokaklarda. Güneş benim için doğmuş ve yine benim için batmıştır. Evet, bahar gerçekten benim için vardır.

Bütün bir sene benim için belirmek ister ve bu ruhla geçirir koca bir seneyi. Ben ne yaparsam yapayım, ne laf söylersem söyleyeyim, o benden asla vazgeçmez ve senenin yorgunluğunu adeta benim kollarımda atar. Ama yine de merhametliyim bahara karşı. Çünkü o hep beni hoşnut etmeye uğraşır. Koca bir sene içinde sakladığı güzelliklerini zamanı gelince ortaya çıkarır ve benim bulutlanan mevsimime baharı getirir.

Evet bahar beni hoşnut etmek için açar tüm çiçeklerini. Ortaya o güzel sevgi kokusunu yayar ve benim mest olmam için bildiği bütün şaklabanlıkları yapar. Güneşle her gün anlaşır ve saçlarıma ne zaman güneş düşse gülümser gökyüzüne. Bazen yağmur yağar tepemize. İşte o zaman tüm içtenliğiyle buluta dil döker fazla ıslanmasın saçlarım diye. Bazen öyle bir ağlar ki bahar beni de üzer, kahreder. Ama o sırf beni üzmemek için de ağlamaz. Onun tüm varlığı ve kıymeti benim benim için vardır ve o bu durumdan hiç de şikayetçi değildir. Çimenlere oturduğumda öyle bir şefkatle okşar ki başımı, bazen bana annemin şefkatini hatırlatır. O bütün analardan daha merhametli, bütün analardan daha şefkatlidir. Baharın kucağına bırakılan bir bebek artık emin ellerdedir ve tüm güzellikler onu bekliyor demektir. Bir tek gözyaşımın dökülmesi onu o kadar üzer ki, açtığı tüm çiçekler birden soluverir, bulutlar kararır, gökyüzü de benimle birlikte ağlamaya başlar. Başımı okşadığı zamanlarda bana hep o tatlı sesiyle şarkılar söyler ve benim yüzümü hep güldürmeye uğraşır.

Bahar budur işte... Sevgiyle var olur, ilginin dönüştürülmüş adıdır bahar. Her uğraşı insanlık için, her çabası bizler içindir. İşte layık olma kavramı ilk o zaman belli olur ve sürekli düşündüğümüz kara kışın aslında bize hiçbir yararı olmadığını hatırlatır. Evet kış karadır, bahar ise beyazdır. Gökyüzü, güneş, ay hepsi beyazdır baharda. Gülünce insan açar çiçekler ve ağlayınca ağlar tüm bulutlar. Kelebeklerin tüm güzelliği bahara özgüdür ve yeşil renginin kutsallığı ilk kez baharda belli olur. Bahar bizim için vardır ve yaşadığımız müddetçe kötü kara kışlar da karşımıza çıkacaktır. Ama bize düşen ve anlamamız gereken en önemli şey; her kara kışın ardında güzel bir baharın olduğunu bilmektir...