Kelime

"Kelimeler düne terkedilmiş. Ben ise bugün, geçmişteki duyguları ısıtarak kelimeler üretir olmuşum. Farklı şekil ve aynı anlamlarda. Lakin içimdeki toz pembe hüzün hiç bitmemiş. Kelimelere anlam verende oymuş. Ne gelip geçen kişiler ne hep var olanlar. Hiçbiri ama hiçbiri en ufak bir etki yapmamışlar. Doğduğum günkü hıçkırıklarımı alışkanlık edinmişim. Korkutmuşlar beni sevincin kırıklarını göstererek. Meğerse, hepsi birer hiçten ibaretmiş. Attığım adımlar, aldığım nefesler, seçtiğim kelimeler... Boşlukta asılı kalmış daha milyonlarca hiçim varmış benim. Ve sende -sizde, onlarda, diğerleride- onlardan biriymişsin...