Keşke hiç sevmeseydim seni

Keşke hiç sevmeseydim seni. O zaman kimse kendin de kalanla teselli olmayacaktı. Resimler de olmayacaktı, bilmem kaç gece sarılıp uyukladığım. Boşuna demiyecektim, sevme kardeşim, kalbine bunca eziyet etmek yerine portakal ağacını sev, oturduğun evi sev, senin yolunu gözleyen kediyi sev, ama bir kadını iyi düşün.

Balığa gitmekte istemiyor canım, ne malum bakarsın bir deniz kızı takılır ağıma. Kimseyle konuşmak istemiyorum, yalnız kalmak istiyorum, yalnız kalınca seni düşünüyorum. Eskiden şu an ne yapıyorduk onlar gelecekti gözlerimin önüne bir damla yaşa sığınıp.

Keşke evet demeseydin bana, bağırıp lanet etseydin, küfür etseydin. Senin de canın yanmamış belli ki. Yaşamayı öğrendim kollarında bir ağaç gibi. Unuttum diyorum ama yalan. En sevdiğim tatlıydın sen hiç bıkmadığım, şimdiyse ağzım zehir.

Keşke hiç sevmeseydim seni, ama sevdim. Dünya ya bir daha gelsem yok yok sen sonsuzluğa bedelsin bu bile yetti bana. Saat kaç oldu ben hala bir sigara içemedim sensiz. Keşke hiç sevmeseydim seni. O zaman sevdiğin dizileri takip etmeyecektim, ve daha bir sürü şey. Kendi hayatımı kaybettim avuçlarında.

Şimdi geriye yalnız ben kaldım. Sebebini bilmeden ağlıyorum. Kimseye selam vermeden işime gidiyorum. Ancak bu kadar enayi olur insan. Başladığın yere geri dönmek, kalbin de kurşun yarası kadar acı veriyor.

Keşke hiç sevmeseydim seni, o zaman pişman oldğum şey olmayacaktı aşk