Merhabadan Elvedaya

Bir "merhaba" ile başlar herşey, sıcacık tatlı bir merhaba... Sonra gözler buluşur en derinlerde, en manalı halleriyle, derken kalpler bir oluverir. Hep berabermişcesine, yıllardır tanıyormuşcasına, hiç yabancılık çekmez kalpler. Sonra hayaller kurulur ah hayeller... "iyi ki" ile başlar cümleler;

"iyi ki tanımışım", "iyi ki sevmişim..."

Derken hiç beklemediğin bir anda hiç beklemediğin şekilde dikiliverir karşına elveda...

Nutkun tutulur söyleyecek söz bulamazsın."Ama".. "Nasıl".. gibi kelimeler gevelersin ağzında sonra susarsın. Bağıra bağıra susarsın ama kimse duymaz sesini, kimse bilmez derdini. Yüzün güler belki ama kalbin ağlamaklıdır artık... İyi ki ile başlayan cümleler keşke' ye dönüşüverir. "Keşke tanımasaydım" , "keşke sevmeseydim". Hatta "keşke hayal kurmasaydım" bile dersin ama çok geçtir artık. Ömrünün baharında kimseye güvenemeyen, hayal kurmaktan korkan, bir enkaz kalmıştır o cıvıl cıvıl hallerinden geriye...